كه اين هم حرام است و از كلمات كلينى نيز استفاده مىشود كه او نيز همين را مىخواهد بگويد . و ليكن ، آنچه كه در اين جلسه مىخواهم عرض كنم اين است كه ، شايد بتوان روى هم رفته اين چنين گفت كه هيچ‌كدام از اقسام ازدواج با زانيه يعنى چه خود زانى بخواهد ازدواج كند يا اينكه شخصى ديگر بخواهد با زانيه مشهوره ازدواج نمايد و چه غير اينها ، هيچ‌كدام ممنوعيت ذاتيه ندارند بلكه مهم‌ترين مانعى كه در نظر شارع مقدس در نكاح با زانيه وجود دارد اين است كه مبادا اگر با او ازدواج كنند خطر زناى محصنه پيش آيد كه شديدترين انواع زنا از نظر گناه و مفسدهء اجتماعى و كيفر دنيوى و عقوبت اخروى است . پس آنچه مانع ازدواج است ، امرى است عرضى و اگر مرد بتواند پس از ازدواج همسرش را كنترل كرده و از خطر گرفتار شدن به زنا نجات دهد ، مانعى در ازدواج نيست . بيان مطلب ، در روايت متعدد ازدواج با مزنى بها تجويز شده و تشبيه شده به كسى كه از ثمرهء نخله‌اى ، سرقت كرده و بعد اصل آن نخله را خريده است . « مثله مثل نخلة اصاب الرجل من ثمرها حراماً ثم اشتراها بعد فكانت له حلالًا » « 1 » مقتضاى اين تشبيه اين است كه ذاتاً ازدواج با مزنى بها اشكال ندارد ، و اين ازدواج مانند خريدن نخله است كه حرمت تصرف را از بين مىبرد ، همانطورى كه به مجرد خريدن نخله ، تصرف در خرما جايز مىشود و مشروط به توبه نيست ، جواز تصرف در اين زن نيز به مجرد ازدواج حاصل مىگردد و متوقف بر توبه نيست . و تقييد اين روايات به توبه بسيار مستعبد است كه بگوييم اگر توبه كرد شبيه نخله مىشود ، از طرفى ، در روايات متعدد مىبينيم كه مسأله توبه و تحصين را مطرح كرده است . جمع بين اين تشبيه و مطرح كردن توبه و تحصين اين است كه تشبيه به نخله در اصل جواز ذاتى

--> ( 1 ) جامع الاحاديث 25 / 600 كتاب النكاح 16 از ابواب ما يحرم بالتزويج ج 2 ، وسائل الشيعة 20 / كتاب النكاح باب 11 از ابواب ما يحرم بالمصاهرة ح 3